Budowę schroniska dla bezdomnych i uzależnionych od alkoholu w Henrykowie rozpoczął w 1987 roku jako proboszcz parafii p.w. św. Antoniego. Otwarte zostało 25 października 1994 r. Ks. Wojtyś od początku był jego kierownikiem, kapłanem, intendentem, kucharzem…
Przedstawiając w 2005 roku sylwetkę księdza Wojtysia, Maria Rajczak i Jerzy Chrzanowski, ówcześni Prezes Towarzystwa Przyjaciół Zduńskiej Woli i Dyrektor Muzeum Historii Miasta Zduńska Wola pisali:
„Ksiądz Leszek Wojtyś – Orionista – związany jest z naszym miastem od 1948 r. Pochodzi z Ziemi Kieleckiej. Urodził się 19 lipca 1933 roku w Sroczkowie, w powiecie Busko Zdrój. Był piątym dzieckiem spośród dziewięciorga dzieci Józefa i Marii z d. Wołoszynowskiej. Pięćdziesiąt dwa lata temu rozpoczął życie zakonne, a w 1958 przyjął święcenia kapłańskie. W latach 1987 – 1991 był proboszczem parafii p.w. św. Antoniego w Zduńskiej Woli. Od ponad 10 lat związał swój los z bezdomnymi. Stworzył i prowadzi Schronisko dla Bezdomnych Mężczyzn im. bł. Franciszka Drzewieckiego w Henrykowie k. Zduńskiej Woli. Wcześniej pracował w schronisku w Czarnej k. Wołomina. Do tego zduńskowolskiego przytuliska swoich „aniołków” szuka i zbiera z dworców, ulic i melin. Sam żyje dzięki Woli Bożej, piątemu już rozrusznikowi serca i bardzo intensywnemu, kosztownemu leczeniu. Ks. Wojtyś to współczesny święty z naszych ulic. Człowiek niezwykle uczynny, czyniący wszędzie dobro, zawsze skromny, szczery w wypowiedziach, skuteczny i szybki w działaniu. Przez swych podopiecznych, którymi są bezdomni z całej Polski, a czasem nawet obywatele innych krajów, nazywany jest Tatulkiem lub Ojcem. W 1999 r. uhonorowany został tytułem Zduńskowolanina Roku za działalność społeczną, a w 2004 r wprowadzony został do Galerii Niepospolitych Zduńskowolan tworzonej od lat przez Muzeum Historii Miasta Zduńska Wola i Towarzystwo Przyjaciół Zduńskiej Woli.
Ksiądz Leszek Wojtyś ze względu na wielkość wniesionego przez siebie dobra, długotrwałość jego zasług, osobisty autorytet, uznanie społeczne, bezinteresowność, rozmiary osobistego zaangażowania i poświęcenia, a także skalę rozsławienia naszego miasta w najwyższym stopniu zasłu7guje na medal „Zasłużony dla Miasta Zduńska Wola” przyznawany przez Radę Miasta Zduńska Wola. Całym sercem przychylam się do inicjatywy wnioskodawców: Stowarzyszenia „Rodzina Dzieciom” i Chrześcijańskiego ruchu Samorządowego – koło w Zduńskiej Woli.”
