14 lutego 1942 roku na mocy rozkazu Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych generała Władysława Sikorskiego nastąpiło przekształcenie Związku Walki Zbrojnej w Armię Krajową. Tak powstało podziemne Wojsko Polskie, ruch oporu na okupowanych terenach Polski podczas II wojny światowej.
14 lutego 2025 r. obchodzone jest nowe święto państwowe – Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej. Zostało ustanowione przez Sejm 9 stycznia 2025 r. To hołd dla żołnierzy największej konspiracyjnej armii działającej jako zbrojne ramię Podziemnego Państwa Polskiego.
W dniu święta prezydent Zduńskiej Woli Konrad Pokora wraz ze starostą zduńskowolskim Wojciechem Rychlikiem oraz wicestarostą Tomaszem Ziółkowskim i dyrektorem Muzeum Historii Miasta Zduńska Wola Tomaszem Polkowskim złożył kwiaty przy pomniku kolejarzy – żołnierzy Armii Krajowej straconych przez Niemców w Karsznicach. Zostali powieszeni 25 lutego 1944 roku.
Armia Krajowa w 1944 r. osiągnęła liczebność ponad 350 tys. zaprzysiężonych żołnierzy, w tym około 10 tys. oficerów.
Pierwszym dowódcą Armii Krajowej został generał Stefan Rowecki ps. Grot. Kolejnymi dowódcami byli generałowie: Tadeusz Komorowski ps. Bór – do 2 października 1944 r., Leopold Okulicki ps. Niedźwiadek – do 19 stycznia 1945 r.
Armia Krajowa jako część polskiego państwa podziemnego miała ogromny wpływ na całe społeczeństwo polskie. Była symbolem oporu wobec okupantów i mobilizowała do niego społeczeństwo, jednoczyła w walce o niepodległą ojczyznę.
Na godz. 18 zaplanowano wykład w Muzeum Historii Miasta Zduńska Wola „Zduńskowolanin w Okręgu Wileńskim AK. Historia rtm. Mariana Kisielewicz „Ostrogi” . Wykład poprowadzi kustosz Daniel Buszyński.
Rotmistrz Marian Kisielewicz „Ostroga” (1913-1944) był rodowitym zduńskowolaninem. Na kartach historii zapisał się, jako jeden z najzdolniejszych oficerów i dowódców w Okręgu Wileńskim Armii Krajowej. Na wykładzie zostaną zarysowane jego losy ze szczególnym uwzględnieniem służby konspiracyjnej. Przedstawione zostaną także niepublikowane do tej pory materiały na temat rotmistrza, relacje podwładnych „Ostrogi”, w których opisują swojego dowódcę a także korespondencja Mariana Kisielewicza którą wysyłał do rodziny.
Przed wojną Marian Kisielewicz uczęszczał do Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Kazimierza Wielkiego. W 1936 r. ukończył Szkołę Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu będąc jednym z jej prymusów. Przydzielono go do 13 Pułku Ułanów Wileńskich, z którym wziął udział w walkach we wrześniu 1939 r. Przeszedł do konspiracji i służył w ZWZ, a następnie AK. Wiosną 1942 r. został wyznaczony na dowódcę jednego z patroli dywersyjnych 5 Odcinka organizacji „Wachlarz” na Wileńszczyźnie. Następnie służył w Kedywie Okręgu Wileńskiego, a wiosną 1944 r. został dowódcą 23 Brasławskiej Brygady AK. Prowadził skuteczne walki z wojskami niemieckimi oraz ich kolaborantami. Poległ 21 czerwca 1944 r. w ataku na niemiecki transport kolejowy pod Łokcianami. Rozkazem dowódcy Armii Krajowej gen. Tadeusza Komorowskiego „Bora” został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari 5 klasy.
