W Zduńskiej Woli powstańcy warszawscy zostali upamiętnieni tablicami umieszczonymi na budynku przy ul. Jarosława Dąbrowskiego 7. Właśnie w tym miejscu 1 sierpnia 2026 roku złożono kwiaty i uhonorowano powstańców.
To symboliczne miejsce, budynek w którym mieszkał kpt. Władysław Jachowicz, który w powstaniu dowodził batalionem „Chrobry I”. W obchodach wzięła udział także rodzina kpt. Jachowicza.
Powstanie Warszawskie rozpoczęło się 1 sierpnia 1944 roku o godz. 17, tzw. godzinie „W”, na mocy rozkazu dowódcy Armii Krajowej gen. Tadeusza Komorowskiego „Bora”. Miało na celu wyzwolenie stolicy spod niemieckiej okupacji przed wkroczeniem Armii Czerwonej. Powstanie, planowane na kilka dni trwało ponad dwa miesiące. Upadło 3 października po 63 dniach walki. W mieście zginęło od 16 tys. do 18 tys. żołnierzy AK i od 150 tys. do 180 tys. cywilów. Po kapitulacji powstania Warszawa została doszczętnie zniszczona przez Niemców.
Z okazji 82. rocznicy wybuchu powstania przez Muzeum Historii Miasta Zduńska Wola oraz młodzież została przygotowana wystawa „Powstańcy z miasta Zduńska Wola oczami młodzieży”. To ekspozycja stworzona w ramach projektu „Między Zduńską Wolą a Warszawą – w poszukiwaniu śladów powstańców z naszego miasta”. Otwarto ją 1 sierpnia 2026 roku przy ul. Jarosława Dąbrowskiego w Zduńskiej Woli. Następnie 4 sierpnia wystawa zostanie przeniesiona na Plac Wolności przy Miejskim Domu Kultury, gdzie będzie dostępna aż do 4 października.
Wystawę poświęcono bohaterom powstania którzy mieszkali w Zduńskiej Woli. To przede wszystkim kapitan Władysław Jachowicz ps. „Konar”. Walczył w Powstaniu Warszawskim w batalionie „Chrobry I”, którego dowództwo objął 24 sierpnia 1944 roku. Dowodził nim do końca walk w Warszawie. Wraz z oddziałem przeszedł szlak bojowy z warszawskiej Woli przez Stare Miasto, a następnie kanałami dotarł do Śródmieścia. Po upadku powstania trafił do niemieckiej niewoli. Po wyzwoleniu obozu jenieckiego był oficerem II Korpusu Polskiego we Włoszech. Do Polski powrócił w 1946 r. Osiadł w Zduńskiej Woli. W 1949 r. został wybrany Naczelnikiem Ochotniczej Straży Pożarnej w Zduńskiej Woli, którym pozostał do 1966 r., a społecznie w OSP pracował do marca 1973 roku. Zmarł 17 października 1973 roku w Zduńskiej Woli. Tablica pamiątkowa w 2009 roku została umieszczona na froncie kamienicy przy ul. Jarosława Dąbrowskiego 7, gdzie mieszkał. Imieniem kpt. Władysława Jachowicza nazwano także ulicę w Zduńskiej Woli.
Zduńskowolanie, którzy brali udział w Powstaniu Warszawskim:
- Alina Abramczuk „ALINA”
- Jerzy Adamczyk „CYGAN”
- Jadwiga Bożeniec-Jałowiecka „LUBA”
- Janina Chrzan „JANECZKA”
- Stefan Chmiel
- Mieczysław Cielecki „WIATR”
- Zofia Gajderowicz „GRZYMAŁA”
- Antonian Głębocka „EDZIA”
- Zdzisław Hecold „ZBÓJNIK”
- Bolesław Ignatowski „MACIEK”
- Stefan Jachowicz „DĘBINA”
- Władysław Jachowicz „KONAR”
- Zbigniew Jankowski „SUCHY”
- Zbigniew Kosecki „ZAWADA”
- Otton Krentz
- Antoni Kromołowski
- Zygmunt Lesz „LESZCZYNA”
- Jerzy Maciński „POKRZYWA”
- Jerzy Michalski „PRAWDZIC”
- Jan Olechowski „TOPÓR”
- Leszek Oczechowski „DZIRYT”
- Bolesław Oczechowski „BOLEK”
- Hanna/Anna Paszke/Wardyńska
- Artur Patzelt „MŁOT”
- Robert Patzelt „SIERP”
- Stanisław Pawłowski „SIERADZAK”
- Maksymilian Pelc vel Żukowski „KARO”, „MARS”
- Stanisław Pietrzykowski „SŁAWEK”
- Leon Przyradzki „SZUM”
- Antonina Rudzińska „TOLA”
- Roman Sosiński
- Krystyna Schneider „JOLA”
- Wiesława Tęsiorowska „EWA”, „PSZCZÓŁKA”
- Stanisław Troszczyński „ŚMIGŁY”
- Henryk Ulman „KRAKUS”
- Jerzy Woźnicki „ORZEŁ”
- Stanisław Zieleźnicki „Zygmunt”
