11 sierpnia 1875 roku w Zduńskiej Woli urodził się Ignacy Boerner, późniejszy minister poczt i telegrafów II Rzeczypospolitej. Był działaczem Polskiej Partii Socjalistycznej. Jego ojcem był Edward Ignacy, pastor parafii ewangelicko-augsburskiej w Zduńskiej Woli, a matką Maria Klara z Rauhów. W tym roku przypada 150. rocznica urodzin ministra pochodzącego ze Zduńskiej Woli.
Ignacy wychował się w Zduńskiej Woli, a następnie uczęszczał do rządowej szkoły realnej w Kaliszu, gdzie brał udział w tajnych kółkach samokształceniowych. Studia techniczne rozpoczął w Darmsztadzie. W 1902 r. z tytułem inżyniera przybył do Warszawy, a następnie wyjechał do Ostrowca, gdzie w 1905 r. stanął na czele tzw. republiki ostrowieckiej, powstałej po wycofaniu się wojsk rosyjskich, znany jako czerwony prezydent Republiki Ostrowieckiej.
Po upadku rewolucji w 1906 r. uciekł do Galicji, a następnie do Frankfurtu nad Menem. Stamtąd został wydalony, a po powrocie na teren zaboru austriackiego, wstąpił do Związku Walki Czynnej. W sierpniu 1914 r. z Pierwszą Kompanią Kadrową wyruszył na front.
W latach 1914-1915 był oficerem do zadań specjalnych Józefa Piłsudskiego oraz służył w oddziale wywiadowczym I Brygady Legionów. W okresie II Rzeczypospolitej, w latach 1923–1924 był attaché wojskowym w Moskwie. Był też szefem Wydziału Wojskowego w Ministerstwie Przemysłu i Handlu, a w latach 1929–1933 sprawował funkcję ministra poczt i telegrafów. Od 1930 roku był też posłem na Sejm. Zmarł 12 kwietnia 1933 r. w Warszawie.
Pamięć urodzin ministra Ignacego Boernera została upamiętniona z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Zduńskiej Woli podczas uroczystości 10 sierpnia 2025 roku. Po nabożeństwie w kościele ewangelickim przedstawiciele samorządu i wspólnoty luterańskiej złożyli kwiaty i zapalili znicz przed tablicą poświęconą Ignacemu Boernerowi, która jest umieszczona na budynku Urzędu Pocztowego przy ul. Jana Kilińskiego w Zduńskiej Woli.
